Jan Muller

Inderdaad na het drama vorig jaar toch weer opnieuw naar Griekenland. De Spartathlon is een mythische wedstrijd van Athene naar Sparta, 246 km, 3000 hoogtemeters en ook ongeveer 3000 naar beneden, waar je 36 uur de tijd voor hebt. Het hoogtepunt is de Sangaspas een onverhard pad van 15 a 20 % omhoog en daarna weer omlaag in het donker, ongeveer 7 km. totaal. Normaal gesproken is het weer goed met temperaturen tussen de 25 en 30 graden. Nu was de voorspelling regenbuien, alleen wanneer en waar was tot vrijdag de vraag, met een temperatuur van 23 graden overdag en ’s nachts tussen de 10 en 15 graden.

Wat kan ik zeggen over deze editie? Dit is van voor de wedstrijd mijn mening. Mythisch? Nee Speciaal? Nee Lang? Ja Zwaar? Ja Voorbereiding? Veel Fouten dingen gedaan? Ja Goede dingen gedaan? Ja Vertrouwen erin? 200% Veel hoogte meters. Ja 3000 omhoog en nergens vlak, bij 150 km een bergje van 1600 meter op en over onverhard naar beneden in het donker.

Een marathon in Noorwegen! Wat een beleving en ik heb er toch al wat mooie gedaan. Ik had deze al thuis gepland met toestemming van mijn lieve vrouw. Ik moest wel een klein beetje doortrainen i.vm. de Spartathlon. Ik had vooraf de hoogtemeters bekeken en de tijden van de mannen 55 plus en een beetje ingeschat rond de 3:30 moest mogelijk zijn. Dus Marian gevraagd rond 12:30 bij de finish te zijn. Organisatorisch prima geregeld, met de bus naar de start, drinkposten en iedere km aangegeven. Dat is iets waar ik een hekel aan heb, maar anderen vinden het prima. Er was ook halve, 15 km en een kidsrun van 7 km. Voor de hele was het eerst een halve bergop en daarna zo goed als naar beneden, zo goed als zegt genoeg! Toen ik in de bus zat en de km op het wegdek zag had ik spijt dat ik mijn telefoon niet bij had. Anders had ik geappt van maak er maar 13:00 van dus een half uur langer. Man, man wat een hoogtemeters in het echt. Na 42 km stopt de bus en mogen we eruit, na de sanitaire stops is het tijd om te starten, exact 09:00. Midden op de weg een streep, verkeer stil gezet en pang o nee het was een toeter. We lopen gewoon over een weg die niet afgezet is en ook geen verkeersregelaars. Daar kan het gewoon, auto’s gaan aan de kant en of wachten gewoon zonder ook maar iets moeilijk te doen. Het parkoers is gewoon schitterend wat een belevenis, gewoon zo mooi, sneeuw rotsen bos echt van alles. De eerste 8 a 9 gaan relatief langzaam omhoog, daarna is het toch het serieuzere klimmen tot de halve. Vanaf daar is de weg afgezet en gaat het een tijdje alleen maar naar beneden tot km 27 daar zat een serieuze klim van een km of 3. Daarna alleen maar naar beneden tot de finish. Ik heb nergens op mijn horloge gekeken, oké de eerste km naar mijn hartslag om hem laag te houden. Ik finish in 3:26 eerste plaats mannen 55 en 60, 17 overal. Superblij ermee want ik had echt zoiets van die 3:30 gaat hem niet worden toen ik in de bus zat. Geen spierpijn achteraf en nog flink wat hoogtemeters gemaakt tijdens de rest van de vakantie. Meer hoogtemeters op 140 km en 2,5 week, 2000 ruim als op de maand ervoor op km. Het was hem zeker waard wat beleving betreft zoals ik al vermelde en ik heb op veel plaatsen gelopen maar dit was een parel!

Ik mag en ga!!! Naar 8 jaar geleden een eerste poging en in een blessure eindigende poging mag ik nu opnieuw! 200% inzet vanaf 20 juni en op naar de laatste Spartathlon voor mij (denk ik). Superblij dat ik hem nog mag gaan meemaken en ga echt alles er aan doen om te finishen. Wordt vervolgd.

Ja toch weer rondjes lopen. Hans ging de 24 uur doen en ik durfde 6 uur wel aan. Konden we mooi samen finishen. Helaas liep het anders. Hans kreeg last van zijn knie en was na een uurtje of 6 weer naar huis. Stuurde nog een berichtje, maar dat had ik gemist. Dus ik baalde enorm dat ik alleen die rot rondjes moest lopen. Dit is echt niks voor mij, maar ik was er dus gaan met die banaan. Echt een saai parcours, vlak asfalt en verder niks. Mentaal een hele goede training dat wel. 10:00 starten we en ik ga in een tempo lopen waarvan ik denk dat ik het 6 uur vol houd. Ik loop op plaats 5 en draai mijn rondjes strak af, ondanks dat ik het hoofdje niet kan ontspannen. Ik blijf vol in gedachten en kom niet in mijn flow! De rondjes blijven strak en bij km 50 ben ik aan het versnellen en loop ik op plaats 2. Kijk dat is weer leuk en ik zie mijn concurrenten lopen. Ik ga er alles aan doen om ze voor te blijven, nummer 1 is een jonge god die mij al 4 keer is voorbij gekomen. Ik krijgen paar flinke dipjes en kan de rest toch voor blijven en eindelijk gaan we de laatste minuten in. Ik blijf even wandelen naast een 24 uur loper die ik al lang ken en zie net op tijd dat het niet zo’n goed idee is, nummer 3 komt eraan! Dus weer gas erop om mijn plaats veilig te stellen. Wat ook makkelijk lukt, met wat minder voorsprong en net geen 76 km wordt ik 2 en dat is iets wat ik nooit verwacht had.Dit is er een waar ik erg blij van wordt, niet mijn ding, geen zin meer in en dit resultaat! Mijn maand kan niet meer stuk. Ik hoop dat Hans snel weer kan gaan trainen en dat het geen blijvende schade is! Zo jammer dat hij er niet bij was!! Op naar Sparta.

Ja, weer eens iets anders dan een ultra. Gewoon een marathon om eens te kijken hoe dat voelt en gaat. Dat is toch weer heel anders dan een ultra. Hans en ik hadden eigenlijk wel graag een ultra of iets speciaals gedaan maar dit kwam voorbij en leek ons ook wel leuk, de oudste van Nederland, betaalbaar en nog plaats. Dus zondagmorgen vroeg weg want het is best een eindje rijden. Daar aangekomen gelijk een super parkeerplek met laadpaal en dichtbij alles. Na het ophalen van de startnummers en de nodige toilet bezoeken gaan we richting de startvakken, tijd genoeg. Het regende voor de start af en toe, tijdens de start was het droog en dat is het gebleven. Eindelijk beginnen we te lopen, geen startschot gehoord en na een paar honderd meter gaan we de officiële start over. Ik ga met de hazen van 3:15 mee en vind dat ik hard moet lopen om ze bij te houden. Ook wat ik ook al weer waarom ik een hekel heb aan die drukte, duwen, ellebogen, op je hielen trappen en toch nog mensen voorbij moeten die gewoon ver achteraan horen. De eerste 10 km pak ik niks aan drinken gewoon omdat het te druk is. Daarna wordt het wat beter en pak ik eindelijk wat water. Het tempo vind ik nog steeds aan de hoge kant en ook de drukte. Dan splits de halve en de hele marathon en wordt het weer beter. De omgeving is gewoon top, landelijk vanaf een km of 10. Bij de 21 km, volgens de hazen lopen we rond de 1:37 dus 3:14 op de hele. Ik merk dat ik bij de hazen wegloop. Na 25 km ben ik er inderdaad van weg en ik blijf inhalen, he5 parcours wordt mooier en ik loop steeds meer bijna alleen. Als we de stad weer ingaan vind ik dat best jammer, maar we gaan ergens een mooie ronde toch weer door het buitengebied. Dan kom je terug in de stad en na een saai stuk ga je door een woonwijk, overal muziek en supporters toch wel leuk! Daarna richting centrum en dat is best wel opletten want je denkt dat je er bent alleen dan is het nog 3 km. Als je dan eindelijk richting de finish gaat staan er drie bogen en daarachter is pas de finishlijn echt verrassend. Ik zie de klok en geloof het eigenlijk niet. 3:12 min de ruim 3 minuten die we nodig hadden om bij de sart te komen is 3:09 netto, echt superblij mee. Niet verwacht dat ik dit nu zou kunnen. Hans was ook superblij, geen wereldwijd maf nergens last van en toch lekker gelopen! 2 tevreden mensen en een super leuke dag gehad.

Ja inderdaad Spartathlon 2025! Dit jaar is de kans, na een teleurstellende loting, toch heel groot dat ik er na toe mag. Ik sta 23 op de wachtlijst. Wat al 2 plaatsen meereis als net na de loting. Hans staat helaas ergens op plek 200. Hij stond vorig jaar op plaats 50 en zat erin, helaas door blessureleed is het toen voor hem niet doorgegaan. Daarom is mijn kans eigenlijk nu al 90%. In de eerste instantie was ik er tevreden mee dat ik niet ingeloot was, maar na een paar dagen had ik het er toch moeilijk mee. Geen Spartathlon als laatste ultra ultra vond ik toch een teleurstelling! Daarom super blij nu. Eerst even de Enschede marathon, dan rust en gaat de voorbereiding beginnen. Zodra het definitief is komt gelijk op dit blog!

Toch weer een keer terug na deze mooie wedstrijd, het parcours dan! want eerlijk gezegd is dit, ook al lopen we nu tegen de klok in, een echt super mooi parcours. Zondag om 07;00 pikt Hans mij op om richting Vlissingen te rijden en na wat mistbanken en verder een mooie witte wereld van de vorst zijn we ruim op tijd daar. Na de toiletbezoeken is het tijd om naar buiten te gaan en elkaar succes te wensen. We lopen richting de molen waar ik vlakbij de as van mijn ouders heb uitgestrooid! Machtig mooi moment en hier kom ik dus nog een keer net voor ik finish. Even de sluizen over en langs het station, mijn moeder heeft hier heel vaak gelopen, gaan we naar het buitengebied. Lekker langs de Westerschelde, lijkt wel een beetje op de 60 van Texel zo. Mooi weer, zee links, vogels overal en bij geen wind heerlijk lopen zo. na dat we de snelweg onder door gegaan zijn krijgen we een stuk onverhard pad en gaan we een saai stuk over het industrieterrein van Middelburg. als we daar uitlopen weer de polder in en gruwelijk genieten van de omgeving en de vogels die hier rondvliegen. af en toe komen er estafette lopers voorbij, leuk voor de afwisseling en rijden er wat verdwaalde wielrenners rond. Op weg naar Veere, een heel leuke vestingstad waar we weer door de tunnel lopen en het al erg druk is met toeristen. Nu lopen we bijna tot Breezand lang het kanaal om daar het strand op te gaan. Twee jaar geleden was hier de start en finish. Het strand op is al erg druk met toeristen en ook op het strand is het redelijk druk. Jammer van de mensen die hun hond niet in bedwang kunnen houden, dit is niet leuk voor ons hardlopers. Het strand ligt er goed bij, vind ik, niet super hard wel laag water maar ook niet echt zacht. De strandafgang is erg druk en bij die post loop ik bijna verkeerd door de drukte. nu een stukje door de duinen om weer het strand op te gaan. De strand op en afgangen zijn lekker los en zak je lekker in weg, superzwaar dus. Na het laatste stukje strand gaan we het parcours van de kustmarathon, zo goe als dan, volgen. hier is het erg druk en moet je al oppassen voor de alle toeristen met de fiets, honden, kinderen die van links naar rechts en het hele fiets /wandelpad in beslag nemen. Nu komen ook de hoogtemeters, bijna 400 op en dus ook 400 naar beneden. Deze zitten bijna allemaal in de laatste 15km. daar lagen de paden er slechter bij als 2 jaar geleden, meer zand erop dus leek het of je op het strand liep. Nu is het echt niet zo leuk meer dat het met dit prachtige weer in combinatie met de vakantie zo druk is. het is echt slalommen tussen de toeristen. Wat ben ik blij als we Vlissingen inlopen, ik heb te weinig gedronken merk ik! ik loop een beetje te zwalken en kan mijn voeten niet echt op tillen, beetje coördinatie kwijt! De boulevard is super druk en ik ben blij dat ze hier aan de weg bezig zijn, nu is hij alleen voor lopers en fietsers open. Eindelijk zie ik de molen en loop ik weer langs mijn emotioneel plekje op naar de finish. 05;24 plaats 6 en 5 seconden per km langzamer als 2 jaar geleden. Dik tevreden na eigenlijk weggegaan te zijn met het idee van leuke wedstrijd voor tussendoor en niet echt iets speciaals voor getraind.

Ja weer een jaar verder en een nieuw ingegaan. Afgelopen jaar éen heel erg dieptepunt een DNF op de Bello Gallico! De bedoeling om dit jaar dus met ultra, boven de 100km, te stoppen is daardoor wel veranderd. Wat is de planning nu dan voor 2025? We zullen eens beginnen met heel blijven. Januari niks bijzonders alleen wat langere duurlopen om het bij te houden. Dan eens serieus naar het NK 100 km in Winschoten trainen. Tussendoor een paar mooie marathons en liefst wat trails met hoogtemeters. Daarna serieus op naar de Bello en deze keer echt super getraind aan de start staan! Daar moet ik echt alles op alles voor gaan zetten. afgelopen jaar was mooi met weinig echt spectaculaire dingen maar gewoon een leuk loopjaar, tot december dan.

Balen, balen en nog eens balen! De derde maal en weer een DNF. We, Hans en ik rijden vrijdagnacht om 01:30 richting Oud Heverlee voor de Bello Galico. We weten dat deze het moet worden, geen gezeur maar een Kerel biertje straks. Wat loopt het helaas anders

Opnieuw de Beartrail/ Grizzly 100! Weer een super mooie deze keer, prachtig weer, super parcours en heel veel zin. Om 3:00 ‘‘s nachts apl weg vanwege een wegafsluiting, mooi op tijd daar om relax te kunnen starten. Om 06:05 worden er weer een 400 mannen en vrouwen losgelaten voor 100km in deze mooie en erg zware trail. Voor de statistieken, 2500 omhoog en 2500 omlaag. Paden met grote stenen, klei tot je knieën, ook nog met een tractor helemaal losgereden, omgewoelde bospaden en ook af en toe wet asfalt. Dat is een km of 75 nog leuk maar dan is het mooie er wel af! Vorig jaar was het overal spekglad en waren de laatste 25 het beste, nu was het andersom, de laatste 25 waren de boswerkers bezig geweest en gewoon wandelen was al moeilijk op sommige paden. Er was een pad daar hadden ze een laag stenen opgegooid van een cm of 20 bij 10, soort van lava stenen, dit was ruim een km daarachter een paar km omgewoeld bospad en dan nog een stukje van die lekkere klei. Dus gewoon afzien. Dit jaar wel kunnen genieten van de omgeving en een prachtige zonsopkomst! Daar was ik wel blij mee, want als je kunt genieten schieten de km ook beter op. Ook erg blij met mijn eindtijd, 10 minuten sneller als vorig jaar en de dag erna wel spierpijn maar niet zo erg als vorig jaar. Nu op plaats 19 bij de mannen en 22 overal. In mijn leeftijdscategorie 1 en bij de mannen 50 derde, dus ik mag niet klagen! Op naar de Bello Gallico voor de laatste poging deze te finishen, vertrouwen is er nu heel blijven.

Ja weer terug naar deze mooie en goed georganiseerde wedstrijd. We, Hans en ik rijden om 05:30 weer richting Viller le Ville voor deze super moooie wedstrijd. Het weer is super, windstil, zon en de temperatuur is 5 oplopend naar een graad of 18. Deze wedstrijd is 50 km en heeft 1000 op en 1000 down hoogtemeters. Dat is voor 50 km best veel, ook al zitten er langere klimmen in. De eerste 17 km is uitgezet en dan loop je 17 km op gps om weer terug op het parcours te komen. Dat betekent goed opletten want er zijn veel splitsingen, 12, 17, 33 en dus de 50 km. Ik ga rustig starten en proberen er zo lang mogelijk een mooie duurloop van te maken. Om exact 08:00 is de start en lopen we door de abdij tuin, anders als vorig jaar met gelijk een paar steile hellingen en wat gemene trappen om daarna het oude parcours op te gaan. Dat is een km over grote kinderkoppen omhoog a een procent of 7, ik wordt lang alle kanten voorbij gelopen. Als we dan het bos ingaan begint voor mij het genieten steile afdalingen met wortels, stenen, van die geulen waar je in loopt. Ook vreselijk mooie open stukken met een fantastisch uitzicht. Ook heel veel van die smalle paadjes waar je je voeten niet naast elkaar kunt zetten. Gewoon een super parcours. Er zijn 3 verzorgings posten waarvan er 1 onbemand is op het gps stuk. Daar ligt een hele voorraad met van alles zo klaar om te pakken. Na een km of 17 komen we weer op het parcours van de 33 en is het weer uitgepijld. Daar zit een stuk in dat heel veel modder is. Hier zak je tot ruim je enkels in met wat brede stroompjes water. Ik loop achter iemand die heel voorzichtig is en denk bij een stroompje ik stap er gewoon doorheen en ga er voorbij. Alleen is het tot mijn kruis diep en val eigenlijk aan de andere kant in de modder, nu ben ik echt vuil. Lachend ga ik door en hier wordt het steeds drukker met andere lopers en wandelaars. Na de laatst post besluit ik om het tempo wat omhoog te gooien, nog 10 km dan. We krijgen nog hele mooie stukken, alleen door de andere lopers kun je wat minder genieten omdat het vreselijk opletten blijft. Het is en blijft een uitdagend parcours. Als ik finish ben ik ook weer tevreden, 6 overall, 5 man en 1 en enige in mijn leeftijdscategorie in een bijna zelfde tijd als vorig jaar! 4:24 en vorig jaar 4:23. De tijd op strava is anders omdat de tijd waarneming nu op een ander plak pas starte, 1 km verder. Hans wilde binnen de 5 uur finishen en dat lukte hem ruim. Had veel minder getraind en flink last van zijn rug. Dus was ook weer tevreden met dit resultaat. Die mag in november met zijn zonen de echte marathon gaan doen. Athene, superleuk met zijn zonen samen om zo iets te doen.

ja en dan ben je 60! Ook al voelt het niet zo ik ben het toch. Natuurlijk merk je wel dat het ouder worden iets met je doet, maar we gaan gewoon door. Zolang het lichaam het toelaat wil ik dit jaar de Great Escape finishen. Als het dit jaar niks wordt, uitzonderingen er op na gelaten, stop ik met de echte ultra’s. Dan sowieso geen poging om te starten in de Spartathlon of iets vergelijkbaars volgen jaar. Dus op naar nog een paar mooie wedstrijden dit jaar.

Ja een hele leuke en super goed georganiseerde wedstrijd, oké op een buschauffeur na die de weg niet wist na dan. Gelukkig was dit na afloop met het terug gaan naar de parkeergarage. Alleen kan de organisatie daar verder niks aan doen

Ja, 3 weken na Texel is dat de vraag. Wat ga ik doen dit voorjaar en zomer nu de Spartathlon er niet inzit. Het najaar in ieder geval de Bello Gallico! Die moet even afgemaakt worden. Alleen daarvoor weet ik het niet. Wel 2 weken herstel nodig gehad na Texel met behulp van de fysio, zaten toch wat knoopjes op de verkeerde plaatsen. Nu weer lekker opbouwen. Alleen leuke wedstrijden vinden is gewoon moeilijk dit jaar, komen niet uit, te kort, te ver weg enz. Dus ja we wachten maar af en zoeken nog maar verder, wie weet kom ik nog wat tegen. Hoop in mei nog wat te vinden en zo iedere maand iets, mooie trail van tussen de 60 en 100! Zat wel WW’er aan de Grizzly 100 te denken, dat is een hele mooi voorbereiding richt de Bello.