Jan Muller

Alweer de 4 keer hier aan de start van deze fantastisch mooie loop. Ook de goede herinneringen aan mijn overwinning van de eerste editie en de drama jaren 2018 en 2019. Nu vol goede moed aan de start, na een slechte zenuwachtige nacht. Om iets voor 6 zessen, probeer ik even mijn camelbag en shit er komt niks uit! Hans kijkt nog even maar ik heb zo iets van laat maar, kijk wel bij de eerste post. Ondertussen is mister bleu sky al mijn afgelopen en betekent het wegwezen. Lekker rustig blijven denk ik en niks forceren het is 120km en wie weet wat er allemaal gaat komen. de weg in het donker naar de eerste post is goed te doen, alleen maar lopen en lintjes volgen. Ik had besloten om ongeveer iedere 10 a 15 km een Maurten gel te nemen en dat dus ook gedaan. Bij de eerste post even mijn hele camelbag gedemonteerd en weer gemonteerd, er zat poeder in de slang stom stom en nog eens stom van mij om dat niet ruim voor de start even te proberen. Na zeker 5 min ben ik weer weg en ondertussen is het licht geworden en geniet ik volop van de omgeving, wat is het hier ieder keer toch weer verrassend mooi! Daardoor ben ik ook al weer bij post 2 beland en ga ik op weg richting Westerbork, dit stuk ken ik en is niet zo verrassend op het laatste stukje na. bij de volgende post, 60km ongeveer voel ik mij nog steeds perfect en neem wat zoute stengels en weg zijn we weer. het valt me op dat er veel modder ligt en dat het ook glad is daardoor, de veengrond is ook lekker nat dus ben ik blij met de schoenkeuze, trailschoenen. Nu lopen over het veen en zk je tot je enkels weg en ineens ook een keer tot mijn knieën, het is maar goed dat alles waterdicht is zeg ik tegen iemand die toevallig bij me loopt. Op naar de 80, punt of no return daar staat mijn dropbag. Dit is een lang zwaar stuk over graspollen langs een beek die best wel lang is en erg slingert. ook hier komt een einde aan en ben ik bij de 4 post en gooi mijn lampje in de dropbag vul mijn camelbag en wegwezen. Ik weet dat ik ga finishen nu en het nog maar 40 km. de laatste post blijkt iets verder te staan en ik heb zin in cola en weet dat ik dan weet door kan, alleen die post komt maar niet. uiteindelijk toch daar en nu op weg voor de laatste 20 km. Helaas is de cola na 10 km uitgewerkt en krijg ik een dip op de smalle heidepaden, een smal geultje en ik krijg het niet voor elkaar om in het spoor te blijven mijn coördinatie is even kwijt! gelukkig komen ook daar een eind aan en zie ik de kerktorn en krijg weer vleugeltjes en kan ik weg dribbelen bij het groepje en finish helaas als 4 maar dik tevreden achter jonge honden in 11:51. dik tevreden over de Maurten sportgel en drank, volgende keer alleen meer drinken en iets dunner maken.

Na Winschoten eigenlijk gelijk weer door getraind en de draad weer opgepakt. niet echt last gehad, wel gemerkt dat ik wat ouder ben geworden! Zaterdag 25 september was er een 5 km op de baan en die mocht ik behouden mee doen wat resulteerde in 19:30 erg tevreden hiermee. Met een totaal van 25 km in en uitlopen erbij en zondags weer een 25 km. Zaterdag 2 oktober weer de kustmarathon en de omstandigheden lijken goed te worden voor mij, wind en regen! Ik mag hem niet voluit lopen dl 2 max 3 en daar ga ik mij ook aan houden.

Ja weer eens een keer naar Winschoten voor het NK 100 km! Erg benieuwd hoe dat zal gaan, 2015 was de laatste keer! Vrijdagmiddag op tijd weg en na veel fileleed zijn we, Hans de vrouwen en ik, eindelijk rond 18:00 in hotel Victoria. Daar is ondertussen iemand anders in gekomen en dat zijn wel een heel stel gezellige meiden die echt top voor ons en iedereen klaar staan met heel veel lachen. Lekker gegeten, niet teveel en op tijd naar bed!

We zitten al weer een rondje in 2021 en ik heb alles een beetje verwaarloosd op de site! Nu even een update en dan ga ik het weer bij houden. We zijn gelukkig weer blessure vrij na het rare knie leed van vorig jaar. blijft een raar iets maar ik denk er niet meer over naar en ben al lang blij dat ik gewoon weer kan trainen.

We, Hans en ik rijden zaterdagavond om een uur of 10 weg en zijn rond 1/2 12 daar. De startlocatie is schitterend, een oud kasteeltje. We praten even bij met de organisatie over het ontstaan van deze loop, hier onder vind je de link. Voor de liefhebbers van wandelen echt een aanrader en hardlopers, zeker doen! Hans start om 01:00 uur. Nadat ik die uitgezwaaid heb kan ik nog even mijn oogjes dicht doen, hieronder het verslag over de trail. https://www.landschaphorstaandemaas.nl/wandelen

Veel te lang geleden! Helaas veel te lang geleden dat ik weer iets gedaan heb met mijn blog, corona, blessure en privé bezigheden in willekeurige volgorde waren een slechte reden om dit niet bij te houden. Nu weer goede dingen in het vooruitzicht en ervaringen achter de rug ga ik maar weer schrijven online! Col de Kragge, trainen op een mountainbike parcours voor ervaren fietsers. +/- 300 hoogtemeters op een singletrack nergens echt vlak ongeveer 5 km lang. We zijn er al vanaf maart naar toe geweest bijna iedere week, 2 ronden afzien gewoon super. De afgelopen weken in corona tijd genoeg km gemaakt, weken van 150+km!

Allereerst 2019! Begonnen met veel tegenslag en geëindigd met tegenslag. Wel leuke momenten natuurlijk, de mooiste was “From dusk tilldawn”. Wat een ervaring en zo jammer dat hij in 2020 niet meer wordt georganiseerd. Nergens is er zoiets met die omstandigheden en parcours, dit was natuurlijk ook te danken aan de weersomstandigheden. Verder natuurlijk wel wat drama met een kuit, de buinionette links en rechts, wat voor het ultralopen een fiasco is en was. Ondanks dat toch op de valreep een succesje! De kerstcross in Sprundel, ik kon bovenverwachting mee met wat snellere mannen dan verwacht. Dit naar een antibiotica kuur en pijnlijke voeten, blijft toch wel het leukste crossen.

Hoppa de ene is net verwerkt of het volgende is er weer, of was er al! helaas geen Bello Gallico voor mij dit jaar. De bunionette met ontstekingen geeft te veel last. Ik zelf dacht eerst aan overtraindheid, maar gelukkig of misschien wel erger, het is gewoon te veel gevraagd van mijn lichaam in combinatie met de ontstekingen. Zoals eerder geschreven was ik elke keer ziekjes, nu komt het dus van uit mijn lichaam. Veel te hard moeten werken en geen tijd voor herstel i.c.m. de ontstekingen aan beide voeten.

Allereerst de Brabantsewal trail. Een fantastisch mooi trail goed georganiseerd, alles voor het goede doel. Het is een vreselijk mooi parcours, 13, 25, 35 of 50 km kan er gelopen worden. Er is geen tijdopname wat erg jammer is, ondanks dat het een prestatie loop is kan dit toch zeker op de langste afstand mogelijk gemaakt worden. Verder een prachtige ronde over de Kalmthoutse heide, werkelijk alles zat er in, modder, single tracks, geen tracks, grasvelden, brede paden. Alleen echte heuvels die hebben we hier niet, absoluut een aanrader

Een week naar de ISU, 75km oké niet alles, een marathon lopen om mezelf vreselijk pijn te doen en af te zien, puur uit frustratie! verstandig, ik weet het niet maar ik ga het wel doen. Ik had gehoopt op een hoop regen, wind, natte sneeuw en alles wat niet leuk is! Helaas is er alleen maar wind die best lastig is. Bij de start toch weer een aantal bekenden, altijd leuk. Ook hier weer mensen met Camelbags, waarom er staat elke 5 km een post. Ook erg frusterend dat ik altijd vuil zie ligeen van lopers, stelletje …. als je het mee kunt nemen, kan het ook mee terug. Respect is jammer genoeg voor die klo….nergens te vinden, ze mogen allebei hun poten breken en dat meen ik.

Wat een parcours, verschrikkelijk, mooi, nat en ondanks dat er geen hoogtemeters inzitten erg zwaar. Stukken waar geen pad was alleen maar lintjes volgen met, omgevallen bomen, losse takken op de grond, zompig mos en nog meer wat je eigenlijk niet wilt! Een en al genieten dus.

Te lang geleden dat er weer is wat geplaatst! Helaas ging Milaan San Remo ook weer niet door vanwege blessure leed, dit was weer zo’n grote teleurstelling dat ik er helemaal klaar mee was. Gelukkig is het tussen de oortjes weer goedgekomen. Het blessureleed is niet helemaal weg, maar er valt mee te leven.

Wat een uitdaging voor de RoParunners! de halve marathon gaan lopen na 4 maanden training! Ik begeleid de groep van SV Sprundel op loopniveau naar de RoParun toe en deze halve marathon was voor hun de ultieme test! nou, ze zijn met vlag en wimpel geslaagd. Wat een bikkels, in december had ik er een zwaar hoofd in, maar wat zijn ze gegroeid. Zelfs als team is het gewoon een feest om er na te kijken een groot hecht team en dat in 4 maanden SUPER. De fietsers onder deskundige begeleiding van Adrie en de lopers onder mijn begeleiding, verder adviseren wij ze waar maar nodig is. De lopers deden het boven verwachting en verrasten mij met tijden welke ik niet verwacht had, op 1 na dan, maar ook hij was met deze omstandigheden gewoon een topper.

Een nacht trail van 85 km, 2 rondes over hetzelfde parcours, 2700 hoogtemeters en dus ook naar beneden en 2 maal door een riviertje! Weersomstandigheden, 10 a 15 cm smeltende sneeuw op de grond, sneeuwval, mist en een temperatuur van rond het vriespunt.

Een leuke uitdaging om het jaar te beginnen! Een mooie tijd om te starten, 10:30, dus Hans en ik hoeven niet al te vroeg weg! altijd lekker een beetje uitslapen. Op een vreselijk mooi parcours een ronde van bijna 45 km, uitgezet door Winfried die van de Indiansummer.